• Bertus Kieft: ,,Als er een stal afbrandt, relativeert dat alles. Wat blijft er dan over? Dat is de liefde en je contact met God.''

    Freek Wolff
  • Freek Wolff
  • Freek Wolff
  • Freek Wolff

Bertus Kieft: 'De nood is weleens erg hoog'

BARNEVELD Een kippenstal die afbrandt en de desastreuze gevolgen van de fipronilcrisis. Bertus Kieft (58) kreeg het voor zijn kiezen, terwijl zijn biologische bedrijf juist een grote passie van hem is. Maar nog liever praat hij over zijn geloof in God, dat hij sinds vijftien jaar serieus neemt.

Freek Wolff

Geloof, hoop en liefde' is de tekst op een bordje in uw kast, naast een zilveren koe en een melkbus. Zeggen die drie woorden u veel?

,,Dat vat samen wie wij zijn. Het komt uit 1 Korinthe 13, een bijzonder hoofdstuk in de Bijbel. Daar lees je dat alles wat je doet totaal geen waarde heeft. Veel belangrijker is waarom je iets doet. Als je iets voor een ander doet omdat dit zo hoort of omdat je er zelf beter van wordt, heeft het geen waarde. Wel als je iets doet vanuit liefde."

Was geloven altijd een vanzelfsprekendheid voor u?

,,Nee, ik ben vijftien jaar geleden tot geloof gekomen. Dat kwam doordat een zus tegen me zei dat ik dit hoofdstuk eens moest lezen. Ik ben opgegroeid in een gelovig gezin en ging naar een christelijke school, maar het zei me niet zoveel. Je wordt ouder en je leven gaat verder. Ik drukte het geloof eigenlijk steeds verder naar de achtergrond en was veel met mijn eigen zaakjes bezig. Het werk vond ik erg belangrijk, terwijl de rest er flink bij in schoot. Dan ben je best egoïstisch bezig. Je doet de dingen om er zelf beter van te worden. Totdat ik 1 Korinthe 13 las. Als je dingen voor de ander doet uit liefde heeft het veel meer waarde. Ik las er ook in dat God veel voor ons gedaan heeft. Hij heeft zijn Zoon gegeven, die uit liefde voor onze zonde stierf. Als je dat beseft, ga je heel anders naar mensen kijken en in het leven staan. Het lezen van dat hoofdstuk greep me enorm aan. We denken dat we veel van het geloof, de kerk en God weten, maar we weten eigenlijk niks. Aan het eind lees je: 'Want wij zien nu door een spiegel in een duistere rede, maar alsdan zullen wij zien aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik ten dele, maar alsdan zal ik kennen, gelijk ook ik gekend ben'. Dan zullen we zien hoe alles is en hoe God is. Het is net als ik nu door het raam het donker in kijk, maar de volgende morgen wordt het licht en kun je veel beter kijken. Dan pas zie ik de bloemen en allemaal mooie dingen."

Wat deed dat bijbelgedeelte met u?

,,Dat ik merkte dat ik op de verkeerde weg was en dat het niet goed met me ging. Gods Geest greep in. Dan kun je twee dingen doen: die ervaring wegdrukken of ermee aan de slag gaan. Toen ik het had gelezen, vroeg mijn vrouw wat er met me aan de hand was. Ik zei: 'We moeten echt weer naar de kerk'. Zij wilde dat al langer, maar ik wilde nooit. Vanaf dat moment deden we dat, maar nu ging ik op een andere manier. Naar dezelfde hervormde kerk, waar we nog steeds ingeschreven waren. Maar we kwamen er nog maar eens in de vijf weken ofzo. Ik probeerde het altijd zo lang mogelijk uit te stellen. Vanaf dat moment wilde ik ook 's avonds weer naar een kerkdienst. Met mijn vader ging ik mee naar een mannenkring en met mijn vrouw naar de bijbelkring. De ervaring die ik had gehad bij het lezen van 1 Korinthe 13 wilde ik toetsen, grond geven en verdiepen. Dat kun je alleen maar doen bij mensen die geloven en die bevlogen zijn. Die zocht ik op en zo waren we een jaar of drie intensief met het geloof bezig. Dan leer je de Bijbel kennen en krijg je houvast. Je leert stukje bij beetje om verbanden te leggen. Dan krijgt het geloof handen en voeten."

Heb je als christen meer nodig dan kerkdiensten alleen?

,,Als je gelooft, maakt het niet uit in welke kerk je zit, want het gaat om de bestaande God, die jou en mij geschapen heeft. Alles is van Hem. En je gelooft in Jezus Christus, die vanuit de hemel op aarde is gekomen om te lijden en ons te redden. Omdat het mis is gegaan in het paradijs. Die appel was symboliek. We zijn in zonde gevallen en hebben God verlaten. Dat heb ik ook gedaan en ik kwam steeds verder van Hem af. Maar Hij gaf Zijn Zoon voor de dingen die ik verkeerd heb gedaan. Zo wilde Hij de relatie met mij herstellen, omdat Hij me lief heeft. Willen wij contact met God en Hem bedanken, dan moeten onze verkeerde dingen uit de weg geruimd. Dat kunnen we niet zelf, dat heeft Jezus voor ons opgelost. De basis is dat je dit gelooft. Vervolgens is het de vraag wat je daarmee doet."

Merkte u dat het leven dan verandert?

,,Gigantisch. Dat heeft mijn omgeving ook gemerkt. Eerst schiet je een beetje door, net als dat je verliefd bent. De angst is een beetje dat het een bevlieging is. Maar het geloof gaat vervolgens stabiliseren. Om dit te ontdekken heb je vaak andere mensen nodig. En je staat ook in de wereld en hebt hier een taak. Dat moet je inbedden in het geloof."

Bent u toen ook actief geworden in de kerk?

,,Ik werd gevraagd om ouderling te worden en dat heb ik tien jaar met veel plezier gedaan. Ook mocht ik bijbelkring en Alphacursus aan huis geven."

Gelooft u in een hiernamaals?

,,Ik geloof inderdaad in een leven na dit leven. Er zijn twee wegen: met God naar de hemel, of zonder God naar de hel. Je kunt nu ontzettend genieten, maar je mag ook uitkijken naar het hiernamaals, zoals sommige mensen naar hun pensioen verlangen. Dat geeft je een goed vooruitzicht, relativeert je dagelijkse leven en geeft je kracht in het hier en nu. Want tegenwoordig zitten we al in de hel, maar Jezus wil ons hieruit redden. We weten dat het hier geen paradijs meer is. Als je om je heen kijkt, is het kommer en kwel. De dominee zei dat mensen vaak zeggen dat het wel goed met hen gaat, maar dat het niet goed met de wereld gaat. Je kunt de hoop vasthouden, omdat er uitkomst is in het geloof in God."

Dat heeft u ook zo ervaren tijdens de fipronilcrisis, waar u midden in kwam te zitten?

,,Zeker weten. Je moet zoeken naar steun, want de nood is weleens erg hoog. Het leven gaat je niet altijd voor de wind, maar hoe ga je daar doorheen? Vroeg of laat krijg je te maken met pijnlijke dingen. Dan betekent de relatie met God veel voor me, dat je weet dat Hij erbij is en je ziet. Dat je je verhaal en je verdriet bij Hem kwijt kunt. Je kunt bij een broer of zus uithuilen, maar dat kan ook bij God. Dat geeft steun en rust, ook al kun je er soms met je gevoel en je verstand niet bij. Toch weet je dat je er niet alleen in staat. Het merkwaardige is wel dat mijn leven veel rustiger was in de 43 jaar voordat ik tot geloof kwam. Desondanks ervaar ik steun."

Wat zijn in de huidige maatschappij zaken die op de loer liggen om ons bij God vandaan te houden?

,,De welvaart en het idee dat we alles wel goed doen. Dan denken we dat we God niet meer nodig hebben. Dat is een grote valkuil, want op het moment dat het mis gaat, weet je dat je alles niet in de hand hebt. Dat kan te maken hebben met ziekte, je relatie, je werk of nog iets anders. En ook al geloof je echt in God, je behoudt dezelfde zwaktes die je vroeger ook had. Als je verslaafd was aan roken, dan blijft dat trekken. Je gaat er alleen anders mee om. Niet-gelovigen kijken vaak naar christenen met het idee dat ze heel wat zijn, maar je bent als gelovige niks beter dan iemand die de weg volledig kwijt is."

Wat is uw zwakke plek?

,,Het bedrijf. Als boer wil je daar veel aan geven. Je tijd en energie is beperkt en je kunt jezelf niet opsplitsen. Dat blijft voor mij een valkuil. Ik denk dat we veel meer mogen genieten van het gezin, de natuur, de rust en Gods nabijheid. Dat we ook echt tijd voor Hem maken. Zo ben ik een keer drie dagen naar een klooster geweest. Dan ervaar je rust, want m'n hoofd was altijd bezig. Een andere valkuil is dat ik van nature egoïstisch ben. Het probleem herkennen is de helft van de oplossing."

Hoe plaatst u het bedrijf nu in het perspectief van uw eigen leven?

,,Dan moet ik denken aan het bijbelgedeelte waarin Jezus in de tempel van Jeruzalem is en zegt: 'Er zal geen steen op de andere blijven'. Als ik dan kijk naar onze boerderij waar ik mijn hele leven geploeterd heb, kun je dat ook zo zien. Daar word je je wel van bewust als er een stal afbrandt. Dat relativeert alles. Wat blijft er dan over? Dat is de liefde en je contact met God. Maar het zou wel ontzettend veel pijn doen als ik mijn bedrijf moest opgeven vanwege de stikstofproblemen, als de rijksoverheid hiertoe zou besluiten. Dat zou ik erg onterecht vinden, want we laten Schiphol wel groeien."

Wat vindt u het mooiste lied om te zingen?

,,'Wat de toekomst brenge moge'. We maken veel plannen en richten alles in, maar het gaat vaak toch anders. Maar God leidt alles en houd je vast. Er is een einddoel. Voor sommige mensen is dat rijk en gelukkig (oud) worden. En dan? Maar dan heb ik zoiets van: als ik maar bij God mag zijn, want dán is het goed. Die weg ervoor gaat over heuvels en door dalen. Dan gaat God met je mee, ook al vloeien er soms wat tranen in het leven."